İNSAN OLMAK BU KADAR MI ZORLAŞTI ?

 

Ey peygamber kâtili, İsrâiloğulları !
Allah’ın lânetiyle mühürlenmiş kulları !
Bir dinleyin.. Ne diyor, Kur’ân’daki âyetler;
Gökkubbeyi titreten, o kanlı cinâyetler.

Hatırlayın ! Allah’a verdiğiniz sözleri,
Ve peşinden inatla, küfre dönen yüzleri.
Sizler ki; ihânetten, hiç geri kalmadınız;
İlâhî tokatlardan, ibret de almadınız.

Hatırlayın ! Neydi o, firavun fermanları,
O erkek çocukların katledilen canları.
Zulümlerden kaçarken, kalmayınca çâreniz;
Nasıl da açılmıştı, sizlere Kızıldeniz.

Hatırlayın ! Çöllerde yeşeren çınarları,
Taşlardan, mûcizeyle fışkıran pınarları.
Hatırlayın ! Mûsâ’nın, Hârun’a öfkesini;
Ve altın buzağının, o böğüren sesini.

Şükrünüze yetmedi, Allah’ın mûcizesi;
Tarihte görülmedi, nankörlüğün böylesi.
Allah’a savaş açan, ya meczuptur, ya deli;
Mutlaka ödetilir, azgınlığın bedeli.

Ey Benî İsrâîl’in yaşayan kuşakları !
Küresel baronların, tescilli uşakları !
Sanmayın ki; bu yolda müslüman yorulacak;
Bir damla kanın bile, hesabı sorulacak.

O gâfil gözleriniz, Beytullah’a bir baksa;
Anlardınız.. Ne demek, yüce Mescid-i Aksâ.
Şeytan da sizin gibi kibirliydi.. Kovuldu,
Kibir bataklığında, ne Kârunlar boğuldu.

Müslümanlar diyor ki; hakka kilit vurulmaz,
Yılan boğulmadıkça, sular asla durulmaz.
Tüm küffâr orduları, olsalar da müsellâh;
Andolsun ki, her zaman:
LÂ GÂLİBE İLLALLAH

Nasıl gâlip geldiyse, Ebrehe’ye Beytullah;
Her yerde ve her zaman:
LÂ GÂLİBE İLLALLAH.


Cengiz Numanoğlu

(2016)

Anasayfa

Sonraki şiir

Şiir sayfaları