UYANIK OLMA GÜNÜ

 

Ayasofya diyor ki; yolları gözlüyorum,
Allah’a secde eden, kulları özlüyorum.
Kaç asırdır yastayım, Fatih’in hasretinden,
Gör ki; mihrâb ağlıyor, hicrânın kasvetinden.

Bülbülleri bekliyor, boynu bükük rahleler,
Canlanıyor gözümde, fetihteki sahneler;
Bir yanda zikre dalan, âşıkların nefesi,
Bir yanda Fâtihâlar, bir yanda ezan sesi.

Çınlamıyor kubbede, artık Allah Kelâm’ı,
Duymaz oldu melekler, o salât-u selâmı.
Açılmayı bekliyor, kapılarım nicedir;
Büyük vuslata kadar, gündüzlerim gecedir.

Duysun beni Ravza’da, gözyaşları dökenler,
Beytullah’a el sürüp, önünde diz çökenler.
Duysun beni kıyamda, el bağlayıp duranlar,
Kurtulsun bu vebâlden, bana kilit vuranlar.

Ben ki; özgürlüklerin yaşayan belgesiyim,
İslam’daki izzetin, adâletin sesiyim.
Ben ki; eski çağlarda, ne zulümler görmüşüm;  
Yeni çağda irfânı, secde secde örmüşüm.

Peygamber, Medîne’den sesleniyor ümmete;
Diyor ki; sahip çıkın, o mânevî zimmete.
Susturmayın, rahlede şakıyan bülbülleri,
Soldurmayın, bahçede zikre dalan gülleri.

Ey İslâm âlimleri ! Maskelere kanmayın;
Batı’nın makyajını, medeniyyet sanmayın.
Zannetmeyin ki biter, haçlının seferleri;
Her zaman pusudadır, küffârın neferleri.

Şimdi sözün özünü, bütün dünya dinlesin;
Hak her zaman gâliptir, Allah’ın hükmü kesin.
Fâtihlerde oldukça, bu yürek, bu cesâret;
Andolsun ki; yakında, BİTECEK BU ESÂRET.

 

Cengiz Numanoğlu

(26 Ramazan 2015)
 

Anasayfa

Sonraki şiir

Şiir sayfaları