Ana sayfa
 
Şiir sayfaları

şairin sesinden dinlemek için:

www.cengiznumanoglu.com/mp3/DimdikAyaktaPutlar.mp3


BEYTULLAH'TA BEN

 

Ey Yüce Peygamberim !.. Ey Canların Cânânı;
Terketti akl-ı selîm, dünya denen virânı.
Gör ki; devr-i cehâlet, yine sardı cihânı;
    Ne Lût kavmi yok oldu, ne Medyen, ne Semûd'lar.
    Sanki hepsi yaşıyor, dimdik ayakta putlar.


Nice âlim türedi; küfürle şirk arası;
Bin parçaya böldüler, bıraktığın mirası.
Dillerinde.. İslam'a, "çağdışı" iftirası;
    Kur'an'a kin kusuyor, hak maskeli haydutlar,
    Duruyorlar Yâ Nebi, dimdik ayakta putlar.


Kalmadı merhameti, kardeşin kardeşine,
Hak, adâlet gelmiyor, zorbaların işine,
Gör ki; düştü ümmetin, yine bâtıl peşine;
    Türbelerde adaklar, paçavralar çaputlar;
    Dalâlet kol geziyor, dimdik ayakta putlar.


Ekranları doldurdu; kan, kin, nefret, cinsiyet;
Çağdaşlıkta şart oldu, sapıklarla ünsiyet.
Artık ayıplanıyor... Edep, hayâ, haysiyet;
    Her kalıba giriyor, sahnelerde Tâğut'lar;
    Görüyorsun, Yâ Resûl ! Dimdik ayakta putlar.


Bir yanda zalimlere, kul olmuş münâfıklar;
Bir yanda nefse tapan, her zillete lâyıklar.
Hepsi Kur'an'a karşı, galibiyet sayıklar;
    Alkışlarla kalkıyor, bugün artık tabutlar;
    Ölüme baş kaldırmış, dimdik ayakta putlar.


Ey! Beşerin Rehberi... Ey! Nebiler Serveri;
Bilirim ki; bulunmaz, mü'minde aczin yeri.
Müsterihim. Etsem de, bunca şikâyetleri;
    İslam ufuklarında, asla sönmez umutlar;
    Bugün değilse bile,
YARIN ÇÖKECEK PUTLAR !
 

Cengiz Numanoğlu

(1998)

Anasayfa

Sonraki şiir

Şiir sayfaları