EY MEVTÂ

 

Düne kadar aboneydin harama;
Hep derdin ki: ''Sözüm geçer parama.''
Şimdi musallada, boşa arama ;

  
Banka vezneleri yok tabutların ,
   Söyle, biraz avans versin putların !


Tapular bıraktın, valiz dolusu,
Vârisler şimdiden, kurdular pusu.
Niye getirmedin ? Hayret doğrusu ;

  
Gerçi, bagajları yok tabutların,
   Bir taksi tutardı, sana putların...


Ahlâk felsefende, çağdaşlık maşa,
Üçbeş fâhişeyle, güreştin başa.
Haydi.. Bu gece de, kaçamak yaşa;

  
Gümüş şamdanları, yok tabutların,
   Söyle, birkaç mum getirsin putların !


Hep aşkta kazandın(!),verdin kumarda,
''Dolaşmalı'' derdin, ''rakı damarda''
Biraz ayıldın mı bu son şamarda ?
  
Amerikan barı, yok tabutların,
   Söyle de cin tonik versin putların !


Nerde şimdi, beş yıldızlı oteller ?
O hüzzam faslına, dem tutan teller ?
Nerde, o rakseden incecik beller ?

  
Dansözü, şantözü yok tabutların ,
   Zil takıp oynasın, şimdi putların !


Yaşarken, sen de bir saplantı vardı;
Minâreler, sanki sana batardı.
Hele sabahları, tepen atardı;
   Gördün ya.. Konforu yok tabutların,
   Söyle de, bir döşek sersin putların !


Hani, "Kur'ân" diyen, sence yobazdı,
Hani, O yobaza, her zulüm azdı
Az önce mezarcı, yerini kazdı ;

Tahliye kapısı, yok tabutların ,
Söyle de bir avukat, tutsun putların.


Ne kadar büyüktü dindara kinin.
Hacıya, hocaya uzardı dilin.
Konuşsana mevtâ ! Bitti mi pilin ?

   Oksijen tüpleri yok tabutların,
   Söyle de bir nefes versin putların.


''Uyandım'' diyorsun, lâkin boşuna;
Gördün.. Bakmıyorlar hiç göz yaşına
Ey mevtâ !. Kaldın mı, yalnız başına?
   İmdat düğmeleri, yok tabutların,
   Üzülme.. Kurtarır (!) seni putların .



CENGİZ NUMANOĞLU

(1996)

Anasayfa

Sonraki şiir

Şiir sayfaları