OKUMUŞ YOBAZ
 

Dünyada yepyeni bir insan türü;
Üredi gün be gün, oldu bir sürü.
Künyesinden belli, meşreb kültürü
    Göbek adı: çağdaş, adı: madrabaz;
    Bir de soyadı var:
OKUMUŞ YOBAZ !

Viskisi elinde, aklı belinde,
Doğmuş anasından, cambaz telinde,
Adâlet.. Müsâvat... Hep tekelinde;
    Diploması dersen; cehline cevaz;
    Câhilden beterdir,
OKUMUŞ YOBAZ !

Eline saz versen, tutar tersine;
Bayılır soprano, tenor sesine.
Senfoniler var ya.. Gayrı nesine ?
    Kütük yontulmakla, kereste olmaz,
    Bunun isbatıdır,
OKUMUŞ YOBAZ !

Bağdaş kurmak için, ikbâl postuna;
Postal yalamakta, yoktur üstüne.
Tapar aynalarda, kendi büstüne;
   Midesi geniştir, zillete doymaz;
   Ne yese hazmeder,
OKUMUŞ YOBAZ!   

Herkesten fazladır (!), ondaki îman;
Altı gün toz duman, cuma müslüman.
Evde göstermelik, tozlu bir Kur'ân;
   Ne var ki; haline, bir kere bakmaz;
   Bir de fetvâ (!) verir,
OKUMUŞ YOBAZ!

Para pul zengini.. Hayâ fakiri;
Bilmem nasıl paklar, toprak bu kiri?
İşte.. Böylesine zavallı biri;
   Davul gümbür gümbür, lâkin uyanmaz,
   Gâfil kere gâfil,
OKUMUŞ YOBAZ !



CENGİZ NUMANOĞLU

(1998)

Anasayfa

Sonraki şiir

Şiir sayfaları